Pałac w Olesznie
Super propozycja.....

Numer oferty: 1436/ZP
Województwo: Świętokrzyskie

 
Pałac na wyspie
Pałac w Olesznie z 1840 roku
 
Nieruchomość jest jedną z niewielu w Polsce położonych na wyspie, na którą prowadzi jeden zachowany most……
 
Lokalizacja:
Wieś: Oleszno,
woj. świętokrzyskie,
pow. włoszczowski,
gmina Krasocin
 
Trochę historii...
W XIV wieku Oleszno należało do Chotowskich,
herbu Gryf, a od XV w. do Szafrańców.
W 1415 roku król Władysław Jagiełło zezwolił Piotrowi Szafrańcowi, podkomorzemu krakowskiemu na lokację miasta na prawie magdeburskim.
W 1540 roku w Olesznie znajdował się zamek i dwór, własność Zofii Szafrańcowej,  opisywany w 1627 roku jako „dom wielki na kopcu”.
Od 1721 roku dwór zamieszkali Niemojewscy, związani blisko ze słynnymi braćmi Niemojewskimi, „Kaliszanami” oraz z rodziną Krasińskich, którzy dziedziczyli kolejno dwór z majątkiem
aż do 1945 roku.
W 1792 roku (3 lata przed ostatnim rozbiorem Polski, kiedy to Oleszno znalazło się w zaborze austriackim) we wsi znajdował się dwór drewniany na murowanych fundamentach.
Obecnie zachowany murowany dwór powstał na przełomie XVIII i XIX wieku, być może na starszych piwnicach zamku.
Nowy dwór, zwany czasem pałacem, otoczony był
z trzech stron kanałem („ciągle w wodę obfitującym”), zasilanym lokalnym źródłem, oraz stawem od zachodu.
Wokół powstał ogród dworski, od południa otoczony łąkami a od północy stawami.
Zespół pałacowy jest przykładem XIX-wiecznej rezydencji wiejskiej zamożnej rodziny ziemiańskiej, powstałej z wykorzystaniem wcześniejszych założeń architektonicznych.
W latach 1920-1939 dwór został przebudowany
i powiększony o przybudówkę od południa - kwadratową w planie piętrową „wieżę”, utrzymując też, a być może reorganizując otoczenie folwarczne
i krajobrazowe.
Występowała wtedy, widoczna jeszcze w latach powojennych osiowa kompozycja krajobrazowa założenia - w kierunku wschód-zachód z widokiem na kościół i północ-południe - z dominantą na przecięciu osi w postaci rezydencji na wyspie.
W 1945 przeszedł na własność Skarbu Państwa
i przez 5 lat stał pusty.
W 1950 został urządzono w nim Ośrodek Zdrowia,
a w latach 70-tych i 80-tych w skrzydle południowym mieściło się przedszkole i apteka, w przybudówce zaś znajdowały się mieszkania lekarzy.
W 1999 roku wojewoda świętokrzyski przekazał nieruchomość na własność powiatowi włoszczowskiego, który sprzedał ją w 2003 roku nowym właścicielom prywatnym.
 
Opis nieruchomości
Dawna rezydencja Niemojewskich funkcjonuje obecnie jako zespół pałacowo-parkowy obejmujący pałac i park z układem wodnym
o powierzchni 15,33 ha.
Pozostałe elementy folwarku
w części nie istnieją, w części znajdują się poza zakresem wpisu do rejestru (gorzelnia, stodoła, obora, zabudowania gospodarcze).
Pałac stoi na wyspie, na niewielkim wzniesieniu
o regularnym planie prostokąta..
Jest on otoczony z trzech stron kanałem, zasilanym lokalnym źródłem, oraz stawem od zachodu, na którym kiedyś stał most zbudowany na palach.
Obecna forma „wyspy” i reprezentacyjna część parku została ukształtowana przed połową XIX wieku wiążąc ją kompozycyjnie z wcześniej ukształtowanym założeniem barokowym oraz być może z wcześniejszą fosą otaczającą dwór.
Całość założenia przedstawia się jako zwarty zespół starodrzewia, bez wyraźnie zarysowanych wnętrz parkowych.
Zachowany pałac jest w większości parterowy, wzniesiony na planie prostokąta, na wysokich, sklepionych piwnicach z kamienia i cegły, z piętrowym ryzalitem na osi i piętrową przybudówką na planie kwadratu od strony południowej, sprawiającej wrażenie wieży.
Po północnej stronie centralnej obszernej sieni, znajdowały się pomieszczania „pańskie” z dużym pokojem bawialnym, pokojami państwa oraz niewielką kaplicą w rogu.
Po stronie południowej sala jadalna oraz pomieszczenia kuchenne.
W sieni umieszczono schody drewniane na poddasze, skąd rozpościera się wspaniały widok na okolicę.
Budynek elewacją frontową z gankiem zwrócony jest na zachód, elewacja wschodnia - ogrodowa otwarta jest w kierunku ogrodu i kościoła parafialnego.
Elewacje te są symetryczne (w bryle pierwotnej),
z trzyosiowym, piętrowym centralnym ryzalitem nakrytym trójkątnym szczytem i od frontu poprzedzonym czterokolumnowym gankiem.
Budynek wzniesiono na fundamentach i piwnicach kamiennych (być może z XV wieku), wyższe kondygnacje zbudowano z cegły.
Okna prostokątne, ościeżnicowe, jedno
i dwu-skrzydłowe, podwójne i pojedyncze,
W piwnicach występują sklepienia kolebkowe,
i kolebkowe z lunetami, wyżej stropy głównie drewniane; więźba dachowa wzmocniona jest elementami stalowymi (gruntownie remontowana
w latach 90-tych XX wieku), a dach kryty blachą ocynkowaną.
 
Obiekt posiada ogromny potencjał inwestycyjny nie tylko w postaci unikatowego dworu położonego na wyspie z historią sięgającą XV wieku, ale również dzięki zachowanym wokół niego terenom inwestycyjnym - pozostałościom majątku dworskiego dającym nieograniczone możliwości odbudowy wiejskiej rezydencji ziemiańskiej, tak rzadko obecnie spotykanej na terenie naszego kraju.
 
Info: zabytek.pl
 
Nieruchomość wpisana do Rejestru Zabytków
 
Media:
prąd, kanalizacja miejska, woda, oraz światłowód.
 
Dane techniczne:
Powierzchnia użytkowa: 592 m2,
Kubatura: 3100 m3,
Powierzchnia działki: 15,3295 ha
(4 działki geodezyjne)
 
Odległości:
­- Kielce 50 km,
- Włoszczowa (Powiat) 12 km,
- Krasocin (Gmina) 9 km,
- Radomsko, zjazd/wjazd na A-1, 55 km,
- Częstochowa 85 km,
- Katowice 130 km,
- Łódź 115 km.
 



Powierzchnia obiektu:
592 m2
Powierzchnia działki:
15,32 ha
Rodzaj zabudowy:
Murowana
Forma własności:
Własność
Rodzaj sprzedaży:
Sprzedaż
Woda:
Tak
Kanalizacja:
Tak
Prąd:
Tak
Gaz:
Nie
Telefon:
Nie
Internet:
Tak
Stan techniczny:
do remontu
Dojazd:
asfalt
Ogrodzenie:
brak
Ogrzewanie:
brak
Lokalizacja:
Oleszno
woj. świętokrzyskie

Cena: do uzgodnienia.























Tylko u nas

Reklama nieruchomości